on k g sankarappillai

പുതിയലോകത്തെയും ലോകാനുഭവങ്ങളെയും അഭിമുഖീകരിക്കുകയും ആന്തരികവല്‍ക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു കവിസ്വത്വത്തില്‍നിന്നു മാത്രമേ കാവ്യഭാഷയുടെ വലിയവീച്ഛേദങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാവൂ. ഇത്തരമൊരു യഥാര്‍ത്ഥപ്രതിസന്ധീബോധത്തിന്‍റെ നടുക്കയങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കാന്‍ ഈ ചര്‍ച്ചപ്രേരകമായത് എന്നെ ആഹ്ലാദിപ്പിക്കുന്നു. പദങ്ങള്‍ കൊരുക്കുമ്പോഴും വാക്യഘടനയില്‍ ക്രമഭംഗം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴും ശങ്കരപ്പിളളയില്‍ സംഭവിക്കുന്ന ആവര്‍ത്തനവിരസത കാവ്യാഖ്യാനപ്രശ്നമെന്നതിനുമപ്പുറം  പുതിയലോകത്തെ സര്‍ഗ്ഗപരമായി അപനിര്‍മ്മിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കാവ്യങ്ങള്‍  പരാജയപ്പെടുന്നു എന്നതുകൂടിയാണ്. പുതിയ കവികളുടെ കവിതകളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ശങ്കരപ്പിളളയുടെ ഭാഷാപ്രേതത്തെക്കുറിച്ചും അശോകന്‍ സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴിത് മലയാളകവിതയ്ക്കുതന്നെ നേരിട്ടി്ട്ടുളള ഒരുസ്തംഭനാവസ്ഥയായി രൂപം മാറുന്നു. ചര്‍ച്ച സമകാലകാവ്യലോകത്തെക്കുറിച്ചാവുകയും ചെയ്യും. സാഹിത്യഭാവനയുടെ ഭ്രമണപഥങ്ങളെ ത്വരിപ്പിക്കാനും ഭ്രമിപ്പിക്കാനും ഉതകുംവിധം മലയാളക്കരയും കടലും മലയോരവും പുതിയചില സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ,സാംസ്ക്കാരികാവസ്ഥാന്തരങ്ങളിലേക്ക് വഴിമാറിയിട്ടുണ്ട്. റിമോട്ട് കണ്‍ട്രോറിലൂടെ ടി.വി ചാനല്‍ മാറ്റിക്കളിക്കുന്നപോലെ ജീവനത്തിനും അതിജീവനത്തിനും അടക്കവും ഒതുക്കവും ഇല്ലാതെവരുന്ന ഒരു അവസ്ഥ. പഴയശിഥിലബിംബങ്ങള്‍കൊണ്ട് താങ്ങാനാവാത്തത്. അനുഭവത്തിന്‍റെ ഇത്തരം പുത്തന്‍മലങ്കാറ്റുകള്‍ക്കിടയില്‍പ്പെട്ട് കവിതവരുന്ന വഴികള്‍ക്കും പുതിയ പടര്‍ത്തിയിടലുകളുണ്ടാവേണ്ടതല്ലേയെന്നാണ് നാം സ്വയവും പരസ്പരവും ചോദിക്കേണ്ട പ്രധാനചോദ്യമെന്നു തോന്നുന്നു.

കിടത്തിയുറക്കിപ്പോയകാറ്റോ ഉണ്ണാതെപോയനിലാവോ തിരിച്ചുവരീല്ലെന്ന് ഉല്‍ക്കണ്ഠപ്പെട്ട കവിയുടെ കാല്പാടുകളില്‍നിന്ന് തെന്നിമാഞ്ഞുപോവുന്ന ഒരു നവമലയാളലോകത്തെയാണ് മലയാളി ഇന്ന് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്. എന്തൊക്കെ വാചാടോപങ്ങള്‍ നടത്തിയാലും എവിടെക്കൊണ്ടുപേക്ഷിച്ചാലും തിരിച്ചെത്തുന്ന പൂച്ചക്കുട്ടിയെപ്പോലെ ഒരു അനിവാര്യതയാണിത്. തുറന്നുവച്ച മനസ്സുകളിലേക്ക് കേവലവസ്തുക്കള്‍ക്ക് പ്രാധാന്യമുളള ലോകവും ജിവിതവീക്ഷണവും ഇരമ്പിക്കയറിവന്നത് വളരെപ്പെട്ടെന്നാണ്. വന്‍കിടവ്യവസായനഗരം  നേരിട്ട് കാണ്മാനായില്ലെങ്കിലും ഡിജിറ്റലൈസേഷന്‍റെയും ഇന്‍റര്‍നെറ്റിന്‍റെയും മഹാസാധ്യതകളിലൂടെ മലയാളി അത്തരം ഇടങ്ങളില്‍ കടന്നുകൂടി.  വിദേശത്തെ വന്‍നഗരങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്ന നിരവധി എഴുത്തുകാര്‍തന്നെ നമുക്കുണ്ട്. ഒരല്പംപോലും കാല്പനികഗൃഹാതുരത്വങ്ങളില്‍ തൊടാത്ത ഐ.ടി ജീവനത്തിന്‍റേതായ ബാംഗ്ലൂരൈസേഷനും നമുക്കൊപ്പമുണ്ട്. മൊബൈല്‍ ഫോണിംഗും ചാറ്റിംഗും വെബ്ക്യാമറയുമെല്ലാം സംവേദനസ്വഭാവത്തെത്തന്നെ മാറ്റിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വചനാര്‍ഭാടങ്ങള്‍ക്ക് ഇരിപ്പിടം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെറുവാക്യസന്ദേശങ്ങളിലും ചെറുമൊബൈല്‍കോളുകളിലും മനസ്സ് അഭയംതേടുന്നു. എല്ലാം പറഞ്ഞിരിക്കാന്‍ ഇട്ടുറപ്പിച്ചിരുന്ന ചായക്കടയിലെ ബഞ്ച് പലയിടങ്ങളിലും ആള്‍ത്തിരക്കില്ലാതെ ചിതലരിച്ചുപോയി. ബഞ്ചിന്‍റെ നഷ്ടവേവലാതിയില്‍ അഭിരമിച്ചുനില്‍ക്കാതെ വന്നപുതുതിന്‍റെ അനുഭവസംക്രമണങ്ങള്‍ക്കകത്തേക്ക് സര്‍ഗ്ഗസന്നിവേശം നടത്താന്‍ പ്രാപ്തിയുളള ഒരു നവകാവ്യഭാവനയാണ് ഉത്തരാധുനികമലയാളം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. ശങ്കരപ്പിളളയുടെ സമകാലകാവ്യാനുഭവപരിസരത്ത് തളഞ്ഞുകിടക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ശങ്കരപ്പിളളയ്ക്കുപോലും ഉണ്ടാവുന്നത് മലയാളകാവ്യചരിത്രത്തിനു ഗുണം ചെയ്യില്ല എന്നാണ് ഇതു കാണിക്കുന്നത്. പുതുമലയാളി പഠിക്കുന്നത് ഇന്‍ഫര്‍മേഷന്‍ ടെക്നോളജി, കൈയില്‍ തിരുകുന്നത് സാംസങ്ങ്, ചുണ്ടില്‍ രുചിക്കുന്നത് ലേസ്, ,ആടിത്തിമിര്‍ക്കുന്നത് അമ്യൂസ്മെന്‍റ് പാര്‍ക്കുകളില്‍, നിരന്തരം വര്‍ത്തമാനിക്കുന്നത് ആഗോളനഗരവിരുദ്ധാശയങ്ങള്‍. ഈയൊരു വൈരുദ്ധ്യമാണ് നമ്മുടെ ഏറ്റവുംവലിയസാംസ്ക്കാരികസങ്കടം. ഇത്തരമൊരു കപടാഭിമുഖീകരണത്തില്‍നിന്നും ലോഗ് ഔട്ട് ചെയ്യാതെ മലയാളത്തിന് അതിന്‍റെ നവസാംക്കാരികസ്വത്വത്തെ നിര്‍ണ്ണയിക്കാനോ കാവ്യഭാഷയെ പുതുക്കാനോ ആകില്ല. അങ്ങാടികള്‍ നന്നല്ലെന്നു വാചികാക്ഷേപം നടത്തി നാമെത്രനാള്‍ ദുര്‍ബലകാവ്യബോധവുമായി ഇവിടെയെല്ലാം പരതി നടക്കുന്നു. മാറിച്ചിന്തിക്കാനും ഭാവനകൊളളാനും സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

Advertisements

About drrsuresh

teacher
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )